ادبیات نظری و پیشینه تحقیق برنامه ريزي استراتژیک

ادبیات نظری و پیشینه تحقیق برنامه ريزي استراتژیک

ادبیات نظری و پیشینه تحقیق برنامه ريزي استراتژیک
برنامه ريزي استراتژیک
يكي از روش هاي شناسايي ماهيت برنامه ريزي استراتژیک بررسي تفاوت آن با ساير روش هاي برنامه ريزي است . امروزه در سازمان هاي پيشرفته و در سطوح مختلف سازمان ها ، برنامه ريزي به سه صورت اساسي برنامه ريزي استراتژیک ، برنامه ريزي ترفندي و برنامه ريزي عملياتي به شرح زير جلوه گر مي شود .

الف ) برنامه ريزي استراتژیک :
در اين برنامه ريزي ، اهداف و خطوط كلي و رسالت سازمان در بلندمدت تعيين مي شود . اين نوع برنامه ريزي جامعيت داشته و در سطوح عالي سازمان شكل مي گيرد ؛ در اين نوع برنامه ريزي چارچوبي مشخص براي برنامه ريزي ترفندي و برنامه ريزي عملياتي ترسيم مي شود . اين برنامه داراي ديد بلندمدت است . در حكم چتري است كه كل سازمان را به نحوي در بر مي گيرد .
ب ) برنامه ريزي ترفندي :
اين برنامه ريزي كه در آغاز در سازمان هاي نظامي به كار گرفته شد ، فرايندي است كه به وسيله آن ، مديراندسته اي از فعاليت هاي مرتبط را در اجراي يك راهبرد تصوير مي كنند . به عبارت ديگر ، برنامه ريزي ترفندي به مسائلي مربوط مي شود كه براي رسيدن به هدف هايي ، توسط برنامه ريزان سطوح عالي سازمان ترسيم مي شوند . اين نوع برنامه ريزي شامل تدوين هدف ها و انتخاب وسايل لازم براي دستيابي به آن هدف ها است . چارچوب زماني برنامه ريزي ترفندي ، كوتاه تر از برنامه ريزي استراتژیک است . در نهايت ، اين برنامه ريزي به وسيله سطوح مياني سازمان انجام مي گيرد .

ج ) برنامه ريزي عملياتي :
فرايندي است كه به وسيله آن ، مديران اجرايي ، فعاليت و گام هاي ويژه اي را در راستاي رسيدن به اهداف مورد نظر ترسيم مي كنند . برنامه ريزي عملياتي چارچوب زمانی كوتاه تري نسبت به دو برنامه ريزي استراتژیک و ترفندي دارد ؛ اين نوع اغلب توسط مديراني صورت مي گيرد كه مسئوليت محدود براي اجراي هدف هاي محدود دارند .
لازم به ذكر است كه مرز بين برنامه ريزي استراتژیک ، ترفندي و عملياتي كاملاً روشن نيست ؛ تفاوت بين اين سه برنامه ريزي نسبي است .
در خصوص تفاوت بين برنامه ريزي استراتژیک و برنامه ريزي بلندمدت مي توان به موارد ذيل اشاره كرد :
برنامه ريزي بلندمدت تنها بر بخش هايي از سازمان تمركز دارد ؛ اما گستره برنامه ريزي استراتژیک سراسر سازمان را در بر مي گيرد . تمايز ديگر اين كه برنامه ريزي بلندمدت آينده را به صورت انتخابي مي نگرد ؛ در صورتي كه برنامه ريزي استراتژیک آينده را به صورت كلي در نظر مي گيرد ؛
برنامه ريزي بلندمدت به طور كلي تصويري است از وضعيت مطلوب آينده و تداوم يا گستره چيزي كه از قبل وجود داشته است . اين وضعيت ها يا اهداف نهايي ، تصويري مطلوب از آينده يا گستره اي از وضعيت موجود هستند . تحقق اين اهداف ممكن است نيازمند انجام تغييراتي در برخي از روش هاي انجام كار يا افزايش در هزينه هاي مالي و منابع انساني باشد ؛ اما فعاليت اساسي سازمان همچنان يكسان باقي مي ماند ؛ اين امر در برنامه ريزي استراتژیک صادق نيست ؛
برنامه ريزي استراتژیک ، به دليل بروز تغيير يا تغييرات مهم در محصولات يا خدمات آينده سازمان مطرح مي شود . با تغيير محيطي كه سازمان در آن عمل مي كند ، كاركنان سازمان

کسب درآمد از فروش فایل 

نظر دهید

پاسخ دهید